De installatie Briefe ohne Rückkehr bestaat uit gevouwen papieren bootjes gemaakt van keramiek. De bootjes verbeelden brieven vol gedachten of verhalen die niet meer gedeeld kunnen worden met een overleden dierbare. Soms zijn er vervaagde worden of zinnen zichtbaar, soms zijn de bootjes helemaal leeg, een metafoor voor de verstreken tijd en de vervaagde herinneringen. De brieven, die nooit hun bestemming zullen bereiken, symboliseren een verloren verbinding.